“Belangrijk om open te staan voor toevallige ontmoetingen”

foto artikelDOOR WIENEKE FRIEDEL FOTO’S DEBBY STOOVÉ

Een carrière in de mode streeft hij niet na, maar Hans van Waes (medewerker beleid en juridische zaken bij VTH) heeft wel z’n eigen ‘tassenlijn’. Een opmerkelijke ‘bijbaan’ voor een ambtenaar. Een baan die een beroep doet op heel andere talenten dan zijn werk bij de gemeente Amersfoort. Maar juist dat maakt het heel uitdagend. Hans van Waes heeft in november 2015 het bedrijf Redbag opgericht, dat tassen maakt van oude afgeschreven brandweerslangen. Veelal krijgen oude slangen een tweede leven als slingerplant voor apen in dierentuinen of belanden bij het restafval. Daar kun je meer mee
doen, dacht Hans echter. En dat resulteerde in zijn bedrijf: REDBAG.

CREATIEVE LUCHTBALLON WORDT BUSINESSPLAN

“Het idee is vorig jaar ontstaan toen ik met vrienden op skivakantie was”, begint Hans z’n verhaal. “Voor Amersfoort heb ik twaalf jaar voor de brandweer gewerkt en gemerkt dat veel oud en afgeschreven materiaal vaak gewoon vernietigd wordt, omdat er geen tweede bestemming voor is. Zonde, dacht ik.” Dat vonden ook de bij de brandweerwerkende vrienden met wie hij op vakantie was. Samen brainstormden ze over een tweede leven voor die brandweerslangen en ander her te gebruiken materiaal. Voor zijn vrienden een leuke creatieve luchtballon, voor Hans het prille begin van zijn baan als tassenontwerper. Zijn motivatie om die creatieve luchtballonnen om te zetten naar iets tastbaars werd ook gevoed door Hans’ familiegeschiedenis. “Mijn vader had een bouwbedrijf en creëerde echt dingen”, vertelt Hans. “Dat heeft me wel aan het denken gezet. Wat laat je achter aan je kinderen?” Geen beleidsstukken, memo’s, nota’s of collegeberichten, maar
een tastbaar product dat op zijn eigen manier bijdraagt aan een betere wereld.

VERHAAL MOET KLOPPEN
Maar hoe zet je zo’n idee om in een tastbaar product? Een pasklaar antwoord bestaat daarvoor uiteraard niet. Het
proces om tot een mooi en verkoopbaar product te komen deed een groot beroep op Hans’ creativiteit en oplossingsgerichtheid. “Ik wilde een verhaal dat zou
kloppen”, zegt Hans. “Ik bedoel daarmee: niet alleen het product moet mooi zijn, maar ook de arbeidsomstandigheden waaronder het wordt gemaakt moeten in orde zijn en de ‘social return’. Dat is voor mij een uitgangspunt waaraan niet te tornen valt.” Concreet betekende dit: De tas moet in Nederland onder goede arbeidsomstandigheden worden gemaakt en een deel van de opbrengst gaat naar een goed doel. Dat goede doel was meteen duidelijk. Als medewerker bij de brandweer heeft Hans vaak genoeg met eigen ogen gezien hoe brand iemands lijf en leven kan verwoesten. Een deel van elke verkochte tas doneert hij daarom met liefde aan de Nederlandse Brandwonden Stichting. Met al zijn eisen en wensen en een overdosis flexibiliteit en doorzettingsvermogen startte Hans de zoektocht naar een atelier dat hieraan tegemoet zou kunnen komen. Geloof in het product en een positieve houding brachten Hans met vallen en opstaan uiteindelijk bij een sociale werkplaats in Schijndel en een leerfabriek in Rijen. “Eerst zocht ik het in de textielhoek”, vertelt Hans over z’n zoektocht. “Maar daarvoor was het materiaal te stug. Ik heb ook nog bij de mbo-school Sint Lucas in Boxtel aangeklopt, die hebben namelijk een lederopleiding, maar het materiaal bleek te lastig voor de leerlingen. Na lang zoeken kwam ik terecht bij een van de laatste leerbewerkingsbedrijven die Noord-Brabant nog rijk is.”

HANDEN UIT DE MOUWEN
Hans’ huis in Schijndel is het kloppend hart van Redbag. De schuur dient als opslagplaats van te gebruiken brandweerslangen en in het huis staan de te versturen orders die Hans zelf inpakt en verstuurt naar de toekomstige eigenaar. In de eerste periode heeft Hans zelf nog de brandweerslangen staan schoonmaken en snijden; nu doet de leerfabriek dat. “In zo’n beginfase moet je vooral praktisch en oplossingsgericht denken”, geeft Hans aan. “Als iets niet kan, moet je op zoek gaan naar dat wat wel kan. Ik wilde bijvoorbeeld eerst de hele tas van brandweerslangen maken, maar dat werd veel te stug. Dan is het omschakelen en kijken wat er wel mogelijk is. Nu is de klep van een brandweerslang, de hengels zijn van autogordel en de tas zelf is van vrachtwagenzeil.”

OP AVONTUUR
Welke talenten heeft hij de afgelopen maanden periode vooral ingezet? “Creativiteit, lef en doorzettingsvermogen. Dat zijn toch wel de drie belangrijkste eigenschappen die je nodig hebt om zo’n avontuur aan te gaan”, vertelt Hans. “Je gaat echt op ontdekkingstocht. Dat betekent dat je soms je koers halverwege de rit moet bijstellen. Dat vraagt incasseringsvermogen en het vermogen om kritisch naar jezelf te kijken en flexibel te zijn.”

“Van tevoren wist ik niet waaraan ik begon. Ik ben er gewoon ingestapt. Dat betekende dat ik heel veel zelf moest uitzoeken”, vertelt Hans. “Maar ik heb gemerkt dat mensen je graag willen helpen. Zo is ook mijn website ontstaan. Ik heb een ontwerper benaderd die ’s avonds met bevriende collega’s mijn website en logo heeft ontworpen. Je moet openstaan voor toevallige contacten. Als je alles van tevoren wilt plannen, dan loop je dit soort ontmoetingen mis.”

VERSCHIL MET DE GEMEENTE
Daarin ziet Hans ook een groot verschil met zijn werk bij de gemeente. “Bij de gemeente werk je heel gestructureerd met plannen, concepten, besluiten die volgens een bepaalde procedure moeten. Daar valt moeilijk van af te wijken. Het werk is voor een deel: beheersen en controleren”, zo geeft Hans aan. ‘Maar bij mijn avontuur was het juist van belang open te staan voor alles wat je tegenkomt en fouten te durven en mogen maken.”

GELE SLANGEN UIT AMERIKA
Winst maakt Hans nog niet. “Het is investeren”, zegt hij. Maar laconiek voegt hij daar gelijk aan toe: “Ik zie wel of ik het terugkrijg, de uitdaging staat nu voorop.” Toekomstplannen heeft hij in elk geval genoeg: “Het zou leuk zijn om ook brandweerslangen uit andere landen te kunnen gebruiken. Dat levert weer een andere tas op. In Amerika zijn de brandweerslangen namelijk geel, in België grijs.”

Bekijk het interview in originele format: Personeelsmagazine Gemeente Amersfoort

Comments are closed